BİLEMEZDİN.

Bilemezdin.shadow.com

Kalbim haşin rüzgarların tesellisine bıraktığı azimli bir dağ

Ve sen tozlu ayakkabılarınla bana içime neşrehledin

Bu halîs ayakkabılar ki

damarlarımı kül ediyor azar azar

Fevk-î hasretim su kırıntılarını taşırcasına ahu yar olur takriz kalbimin tam ortasında

Bilemezdin.

Nesir oldum bağlılığına

Günahsız ruhum körleştirir durur seni; bana

Senin kalbine ne suizanlığı tutmuşsa?

Bilemezdin.

Düzyazı her günkü gibi

Yine meftun uyumsuzluğu, huysuzluğu bu köşk-û dîyarı sevdasına mastar eyler

Ki ben bu aşkın bulutların karartılığına tutsak etmiştim

Ki ben kükreyen ruhumu gönüldaşlığına savuşturmuştum de

Beni sen; seni ben maal ettin gönüldaşlığına

Bilemezdin.

Matemim ıslaklığı içine dem kaçmış

ciğerlerimde arar durur bu gönül

Ne kaçarım ben aczinden

bu zevahir yüreğimi bela ettin

içine aktığını, kan savuşturduğunu hüsnüzan ederim

Bilemezdin.

Sevdamı kaleminin enine kuşağına bağlattırırım

İçime içime dönüveririm de

Tasadduklu içimi dışıma gâleyana vurdurur

Dağları içime kükrettiririm

Heyhat peyderpey solgunlaştırır kalbim seni bana

Maruzatı hasıl olmaksızın

Bilemezdin.

Bu matemim dizilerdeki birer anımsamak hikayelerinden olacak

Unuttukça içimin eyvan-ı rüzgarını neşleder

Nazdar halime acımak ne alâ!

İçimdeki keşkelere boğulurum da taşarım da

Huysuzluğuma türettiğim her sahne

Müstevda hudutu biliyormuş gibi bilmişsizliğine

Bilemezdin.

Bir tuhaf bedevinin haşretmesi bunlar 

peşi sıra meşrulaşmış yalnızlığa hükümlü o

O ki gecenin; hayallerinin gölgesinde saklı...

O ki tam manasıyla senle bütünleşmiş bir sen!

Artık saklayacak bir şey yok sevgili okurum

Bu hastalıklı meyli herkes biliyordu.

Oysa hala hiçbir şeyi bilmezmiş gibi hayattan göçmeyi tasavvur ediyordum...

Tek derdim bu olsa gerek.

Bilemezdin.

Çok da lüzümu yok artık hiçbir şeyin

Bilmemişliğine bilmişcesine bilemiyor oluşuna haizdim.